مترجم: آزادی
کتاب «پلتفرم: سازمانی آنارشیستهای آزادیخواه ۱۹۲۶» را در این لینک دریافت کنید.
*****
پیشگفتار نسخه فارسی
اثر حاضر با عنوان ”پلتفرم سازمانی آنارشیستهای آزادیخواه ”توسط گروهی از آنارشیستهای تبعیدی روس در مجله Dielo Truda به معنی) هدف کارگران ) به سال ۱۹۲۶ نوشته شد. نویسندگان اصلی این بیانیه شامل نستور ماخنو، پیوتر آرشینوف، و دیگر اعضای گروه Dielo Truda بودند. متاسفانه ترجمه فارسی کامل این اثر بسیار ارزشمند و مهم تا لحظه نوشتن این پیشگفتار توسط هیچ مترجم دیگری انجام نشده است و تنها بخش هایی از آن به صورت پراکنده ترجمه گشته است. متن ترجمه شده فارسی پیش رو با استفاده از چند هوش مصنوعی به دست آمد و تنها اندکی توسط بنده ناشناس ویرایش گشته است تا اندک اشتباهات و جابجایی ها را اصلاح کنم . این ترجمه از روی آخرین و دقیق ترین نسخه انگلیسی که در سال ۲۰۰۵ توسط نستور مکناب (Nestor McNab) منتشر گشته انجام شده است.
در اهمیت و جذابیت این اثر همین بس که بگویم خواننده علاقه مند به آثار مهم سیاسی جریانهای چپ انقلابی پس از خواندنش به احتمال بسیار زیاد با تعجبی عمیق و شاید حتی کمی خشم از خود سوال کند که ” اصلا چطور چنین اثری تا کنون ترجمه نشده بوده ؟ “.
درباره نستور ماخنو
نستور ایوانوویچ ماخنو (Nestor Ivanovych Makhno) (1888-1934)، معروف به « باتکو ماخنو» پدرماخنو انقلابی آنارشیست اوکراینی و رهبر ارتش انقلابی شورشی اوکراین در جریان جنگ داخلی روسیه (1918-1921) بود. او نقش کلیدی در ایجاد جنبش ماخنووشچینا (Makhnovshchina) داشت که تلاشی برای برقراری جامعهای آنارشیستی بدون دولت در جنوب و شرق اوکراین بود.
نستور ماخنو در 7 نوفمبر 1888 در هولیایپوله (Huliaipole)، در استان زاپوریژیا آن زمان بخشی از امپراتوری روسیه در خانوادهای فقیر دهقانی به دنیا آمد. او کوچکترین فرزند از پنج فرزند خانواده بود و در کودکی پدرش را از دست داد. از سن 7 سالگی به دلیل فقر مجبور به کار به عنوان چوپان شد و در تابستانها برای مالکان زمین کار میکرد. تحصیلات محدودی در مدرسه ابتدایی محلی داشت. در 1906، در 17 سالگی، به گروهی از آنارشیستها پیوست که به آزادی فردی، برابری و عدالت از طریق حذف دولت اعتقاد داشتند.
ماخنو در سال 1910 به اتهام فعالیتهای تروریستی توسط مقامات امپراتوری روسیه زندانی شد. پس از انقلاب فوریه 1917 و سقوط تزار، آزاد شد و به هولیایپوله بازگشت. در آنجا به سازماندهی دهقانان برای کنترل زمینها و تشکیل شوراهای آزاد پرداخت. با اشغال منطقه توسط نیروهای آلمانی-اتریشی در جنگ جهانی اول، ماخنو به مسکو گریخت و در بازگشت در ژوئیه 1918، یک گروه چریکی دهقانی تحت پرچم سیاه آنارشیسم تشکیل داد. ماخنو ارتش انقلابی
شورشی اوکراین را تأسیس کرد که به دلیل تحرک سریع و انضباط سختگیرانه شناخته میشد. این ارتش در برابر نیروهای سفید ( ضدانقلاب ) قوای آلمانی-اتریشی، و ملیگرایان اوکراینی جنگید. در سال 1919، ماخنو کنترل بخشهای وسیعی از جنوب اوکراین را به دست گرفت و در هولیایپوله یک جامعه آنارشیستی با شوراهای آزاد و کمونهای کشاورزی ایجاد کرد. این منطقه که حدود 7 میلیون نفر جمعیت داشت، به عنوان« قلمرو آزاد» شناخته میشد و تا اوت 1921 دوام آورد.ماخنو در مقاطعی (1919-1920) با بلشویکها علیه دشمنان مشترک مانند ارتش سفید به رهبری ژنرال دنیکین ، متحد شد و نقش مهمی در شکست آنها ایفا کرد. اما بلشویکها که مخالف آنارشیسم بودند، پس از پیروزی بر سفیدها، در نوامبر 1920 به ماخنو خیانت کردند و نیروهایش را سرکوب کردند. بخشی از نیروهای او اعدام شدند و ماخنو پس از ماهها جنگ چریکی بینتیجه، در اوت 1921 به رومانی گریخت. ماخنو پس از فرار به رومانی، به دلیل درگیریهایی در آنجا و سپس در لهستان و دانزیگ، در سال 1925 به پاریس رسید. در پاریس در کارخانه رنو کار کرد، خاطراتش را نوشت و در فعالیتهای سیاسی آنارشیستی شرکت داشت. او در فقر و انزوا زندگی کرد و در 25 ژوئیه 1934 بر اثر بیماری سل درگذشت. خاکسترش در گورستان پرلاشز پاریس دفن شد.ماخنو به عنوان نماد مبارزه برای آزادی و برابری در جنبش آنارشیستی شناخته میشود. او در برابر قدرتهای متمرکز، چه امپراتوریها و چه بلشویکها، ایستادگی کرد و ایدههایش الهامبخش آنارشیستهای بعدی شد. با این حال، برخی مانند تروتسکی او را به تلاش برای ایجاد حکومتی بورژوازی متهم کردند، اتهامی که با آرمانهای آنارشیستی او در تضاد بود.
« ما برای پیروزی نمیجنگیم تا سرنوشتمان را به ارباب جدیدی بسپاریم، بلکه میجنگیم تا سرنوشتمان را خود در دست گیریم و زندگیمان را بر اساس اراده و حقیقت خویش پیش ببریم. » ( نستور ماخنو)
دو نکته :خواننده امروزی هنگام مطالعه متن باید توجه داشته باشد که برداشت های نویسندگان این سند از دو موضوعفدرالیسم ودموکراسی در سال ۱۹۲۶ با برداشت های امروزین متفاوت بوده است از جمله در بخشی از پلتفرم که دموکراسی صراحتا رد میشود
کاملا مشخص است که نویسندگان دموکراسی بورژوایی و نهاد دولت را تفکیک ناپذیر میدانسته اند در حالیکه در تمامی برنامه های دیگر پلتفرم آنچه گفته میشود همان دموکراسی غیر دولتی است ، دموکراسی حقیقی کارگران و زحمتکشان ، اراده راستین اکثریت.
در رابطه با فدرالیسم هم بارها شاهد هستیم که در پلتفرم برای یک ساختار غیرمتمرکز پیشنهاد میشود اما امروزه مشخص است که فدرالیسم در نظم دولتی معنا دارد پس آنچه مشخص است این هست که فدرالیسم مد نظر
نویسندگان این پلتفرم امروزه همان ساختاری است که به آنکنفدرالیسم میگویند.
platform-organizational-platform-for-libertarian-communists-fa